Suriname ligt aan de noordkust van Zuid-Amerika en grenst aan Guyana, Frans-Guyana en Brazilië. Het land heeft een oppervlakte van ongeveer 163.820 km² en is daarmee bijna vier keer zo groot als Nederland. Ongeveer 90% van het land bestaat uit tropisch regenwoud en natuurgebieden. Het grootste deel van de bevolking woont in de smalle kuststrook, waardoor het bewoonde gebied aanzienlijk kleiner is dan de totale oppervlakte doet vermoeden.
Suriname is verdeeld in tien districten: Paramaribo, Wanica, Nickerie, Coronie, Saramacca, Commewijne, Para, Marowijne, Brokopondo en Sipaliwini.
De Surinaamse samenleving is multicultureel en bestaat uit diverse bevolkingsgroepen, waaronder Hindoestanen, Creolen, Marrons, Javanen, Inheemsen, Chinezen, Boeroes, Joden en mensen van Europese en gemengde afkomst. Daarnaast verblijven er ook inwoners uit andere landen, onder meer uit Brazilië, Guyana, Haïti, Cuba en verschillende Aziatische landen, die werkzaam zijn in uiteenlopende sectoren van de Surinaamse economie.
Suriname telt anno 2026 ongeveer 630.000 inwoners. Het grootste deel van de bevolking woont in en rond de hoofdstad Paramaribo en het aangrenzende district Wanica, waar zich het economische en bestuurlijke centrum van het land bevindt.
De tweede stad van Suriname is Nieuw Nickerie, gelegen op ongeveer 250 kilometer (circa 3½ tot 4½ uur rijden) van Paramaribo, in het district Nickerie. Deze regio staat bekend als het belangrijkste rijstgebied van Suriname, met uitgestrekte rijstarealen en een belangrijke agrarische sector.
De rijstteelt vormt een belangrijke bron van werkgelegenheid en inkomsten, maar de economische voordelen zijn niet gelijk verdeeld. Daardoor kent ook het district Nickerie, net als andere delen van Suriname, verschillen in welvaart en inkomen.
Naast het district Nickerie zijn er nog een aantal andere districten zoals, Wanica, Para, Commewijne, Marowijne, Saramacca, Brokopondo, Coronie en Nickerie en Sipaliwini.
De Surinaamse samenleving is multicultureel en bestaat uit een grote verscheidenheid aan bevolkingsgroepen, waaronder Hindoestanen, Creolen, Marrons, Javanen, Inheemsen, Chinezen, Boeroes, Joden en mensen van Nederlandse en andere Europese afkomst. Daarnaast wonen en werken er ook inwoners uit onder meer Brazilië, Guyana, Haïti, Cuba en diverse Aziatische landen, die een bijdrage leveren aan de Surinaamse samenleving en economie.
Het kloppend hart van de Amazone
Suriname is een ontwikkelingsland en kent, net als veel andere landen in de regio, duidelijke verschillen tussen arm en rijk.
Na de onafhankelijkheid in 1975 kreeg Suriname te maken met een moeilijke economische ontwikkeling. Een aanzienlijk deel van de hoger opgeleide beroepsbevolking vertrok naar Nederland, waardoor kennis en ervaring verloren gingen.
Daarnaast kregen verschillende landbouwsectoren, waaronder de suiker-, koffie- en bananenteelt, te maken met teruglopende productie en veranderende economische omstandigheden. Samen met politieke en economische ontwikkelingen heeft dit de groei van Suriname jarenlang afgeremd.
De Surinaamse politiek wordt regelmatig gekenmerkt door een sterke nadruk op personen en partijleiders. Tijdens verkiezingen spelen de uitstraling en bekendheid van kandidaten vaak een belangrijke rol, naast de verkiezingsprogramma’s van de politieke partijen.
Ook onderwerpen als goed bestuur, transparantie, integriteit en belangenverstrengeling zijn regelmatig onderwerp van maatschappelijk debat. Daarnaast bestaat er veel aandacht voor het beheer van natuurlijke hulpbronnen, zoals grond en mijnbouwconcessies.
Ondanks verschillende overheidsprogramma’s en sociale voorzieningen blijft de inkomensongelijkheid groot. De verschillen tussen arm en rijk zijn de afgelopen jaren zichtbaar gebleven en armoedebestrijding vormt nog steeds een belangrijke uitdaging voor de Surinaamse overheid.
De president van Suriname wordt gekozen voor een periode van vijf jaar en kan maximaal twee opeenvolgende ambtstermijnen vervullen. Na een onderbreking van ten minste één ambtstermijn kan een voormalig president, indien hij of zij aan de wettelijke voorwaarden voldoet, opnieuw kandidaat worden gesteld en opnieuw tot president worden gekozen.
De regering van Suriname is gevestigd in Paramaribo. De volksvertegenwoordiging heeft zitting in de nationale assemblee, zeg maar de tweede kamer. Net als in Nederland moet de regerende partij een meerderheid hebben.
Aan het hoofd van de districten staat een kapitein, vergelijkbaar met de commissaris van de koningin in Nederland.
De Basja is de rechterhand van de kaptein en de Granman is het opperhoofd voor de Marons
De grens tussen land-, district en stadspolitiek is niet altijd even duidelijk, zo kan het voorkomen dat de minister zich bezig houdt met een probleem over straatventers, terwijl dit eigenlijk de taak van de kapitein is.
Suriname is sterk afhankelijk van zogenaamde donor landen die met diverse subsidies het land economisch vooruit helpen.
